• Header STEE sluisje
  • Header Wmo
  • Header WOE Halsteren
  • Header jeugd
  • Header BOZ peperbus
  • Header werk
  • Header STEE NwVoss


Locatie
Niet zeuren, maar deurdouwen!

Deze titel verwoord de lijfspreuk van Jeanne Bervaes. Dat ze die dubbel en dwars waarmaakt, is overduidelijk als je hoort wat haar allemaal is overkomen. En wat ze desondanks aan positieve dingen bijdraagt in haar omgeving.
 
Jeanne is niet het type die met zieligheid te koop loopt. Niet van haarzelf en ook niet van haar klanten bij het Voorzieningenteam van de Brede Welzijnsinstelling in Woensdrecht. Misschien is ze juist daardoor zo succesvol met de begeleiding: ze zet tegenslag om in positieve daadkracht. Toch is het niet mis wat ze zelf allemaal te verstouwen kreeg: een dochter van 8 jaar verloren, gescheiden en na haar scheiding komt ze op haar 45e in een traject met kanker terecht. Door de chemotherapie raakt één van haar benen zodanig beschadigd dat ze dat nu moet missen. In haar jeugd leerde ze al hard werken: van haar achtste tot haar twaalfde jaar bracht ze elke morgen het brood rond dat haar ouders ’s nachts in de bakkerij bakten. Van haar moeder komt de lijfspreuk die haar door veel ellende heeft geloodst: niet zeuren, maar deurdouwen.
 
Jeanne: “Ik wil het niet teveel over hebben over die ellende hoor. Ik richt me liever op de toekomst. Ik ben na de amputatie van mijn been nooit voor 100% afgekeurd. Maar mijn oude werk, bouwketen schoonmaken, kon ik niet meer.  Via de moedermavo heb ik bij het Werkvoorzieningsschap een baan gevonden en ben gedetacheerd geweest bij de gemeente Rucphen op de afdeling sociale zaken. Daar heb ik 15 jaar gewerkt. Twee jaar voor mijn pensionering dacht ik ‘Jeanne, straks niet op de bank gaan zitten!’ Toen ben ik al met vrijwilligerswerk begonnen.”
 
“Nu draai ik wekelijks spreekuur bij het Voorzieningenteam en bied ik individuele hulp aan mensen. Vaak gaat het over orde op zaken stellen: post openmaken, daar begint het vaak mee, omdat mensen dat vaak niet meer doen als ze in de financiële problemen zitten. Ordenen van allerlei administratieve en belastingpapieren. Aanvragen van toeslagen waar mensen recht op hebben. Schuldsanering aanvragen… Zorgen dat mensen hun DigiD activeren… Er is genoeg te doen! Ons Voorzieningenteam bestaat uit allemaal vrijwilligers en neemt de gemeente veel werk uit handen. Maar we nemen geen taken over van een professional,” aldus Jeanne.
 
Waardering voor haar vrijwillige werk krijgt ze vooral van haar cliënten zelf. Klanten zijn vaak opgelucht. Twee jaar lang begeleidde ze bijvoorbeeld iemand die laaggeletterd is. Hij zat in de schuldsanering. Maandelijks nam ze met hem de verantwoording door en samen vulden ze alle formulieren in die waren binnengekomen. Jeanne: “Een hele correcte en blije man, die zich schaamde voor zijn situatie. Er is veel vertrouwen ontstaan en voor hem heb ik echt het verschil gemaakt. Het mooie was dat deze meneer steeds zijn verantwoordelijkheid pakte. Want wij helpen, maar de cliënt blijft zelf verantwoordelijk.”
 
Je verplaatsen in de cliënt
“Ik moet zelf ook weleens naar het Wmo loket. Laatst was mijn sanibroyeur kapot. Dat is mijn toilet, zeg maar. De ambtenaar dacht dat ik het wel met een po-stoel afkon. Ik heb haar vriendelijk gevraagd of zij mijn handicap dan even wilde overnemen. Hoe kan ik die po in godsnaam leegmaken? Je moet je verplaatsen in je cliënt.”
 
Tip van Jeanne
Sinds jaar en dag spreekt Jeanne voor het Werkvoorzieningsschap het personeelsblad in op cd. Dan krijgen blinden, analfabeten en dyslectische mensen toch deze voor hen zo belangrijke informatie. “Ik heb ook een handige tip voor mensen die slecht zijn met tekst: lees de tekst hardop voor. Dan hoor je jezelf, en dan begrijp je vaak wel wat er staat.”
 
Geniet van het leven
Jeanne is een ‘deurdouwer’ en ze geniet ook van het leven. Bijvoorbeeld door te reizen. Een kennismaking met Australië  voor een bezoek aan haar oom in 1989 blijft haar bij. “Toen was ik nog ‘compleet’,” zegt ze schertsend.  Ze is wel acht keer teruggegaan, tegen alle goedbedoelde adviezen in. “Als ik het níet doe, dan weet ik zeker dat ik het niet kan!” aldus Jeanne die naast al het vrijwilligerswerk dat hier al is opgesomd ook nog actief is in de Heemkundekring van Halsteren.

Jeanne zet tegenslag om in positieve daadkracht.