• Header STEE sluisje
  • Header Wmo
  • Header WOE Halsteren
  • Header jeugd
  • Header BOZ peperbus
  • Header werk
  • Header STEE NwVoss


Locatie
De vrijwillige collega-vaders en collega-moeders van ‘Kind aan huis’

“Wij zijn geen hulpverleners maar dienstverleners. Betuttelen doen we niet, we zijn een tijdje collega-vader of collega-moeder binnen een gezin. Van ons ‘moet’ niets, we hebben alleen wel veel ervaring waar gezinnen van kunnen profiteren. We krijgen geen inzage in de dossiers, we komen dus ‘blanko’ binnen, zónder vooroordelen en mét een luisterend oor.”  
Deze opsomming van Frenk en Elly geeft direct de kracht van ‘Kind aan huis’ weer. Gezinnen die vastlopen of een extra steuntje kunnen gebruiken bij het opvoeden en runnen van hun gezin die kunnen een beroep doen op vrijwilligers zoals Frenk, Elly en hun collega’s.

De beste moeder, dat ben je zelf

Elly: “De problematiek waar je mee te maken krijgt is heel divers. Meestal komt het je wel bekend voor, ik ben zelf bijvoorbeeld moeder en oma van een flink aantal kinderen. Daarnaast heb ik in de thuiszorg leren luisteren naar mensen en ik heb ook geoefend om de problematiek niet mee naar huis te nemen. Met die bagage kan ik ouders vaak heel goed helpen om problemen zelf op te lossen. Wij nemen de dingen niet over, we kunnen wel hun zelfredzaamheid tijdelijk aanvullen. Soms moet ik moeders bevestigen dat ze het zelf echt het beste weten. ‘Jij bent de enige en allerbeste moeder voor jouw kind’, is een van mijn uitspraken. Onzekerheid ligt op de loer, zeker als bijvoorbeeld oma’s, opa’s en schoonmoeders goedbedoeld tegenstrijdige adviezen geven en de opvoeding min of meer overnemen. Zaken die ik regelmatig tegenkom zijn: niet luisteren, slecht slapen, driftbuien, problemen op school, pestgedrag, gedrag binnen het autistisch spectrum, een ongestructureerd huishouden of taalproblemen van de ouders. Maar ook getraumatiseerde ouders en kinderen, bijvoorbeeld bij een gezin vluchtelingen uit Centraal Afrika. Ik kom bij alle kleuren mensen en alle rangen en standen. Echt iedereen kan hiermee te maken krijgen en daar hoef je je niet voor te schamen.”

Wat kan ik betekenen?

Frenk: “Wij zijn altijd welkom in de gezinnen waar we komen. Anders komen we er namelijk niet. Een enkele keer kost dat wel wat moeite. Maar gewenning en vertrouwen opbouwen is natuurlijk nodig, je zit tenslotte heel erg in de privésfeer van mensen. Vertrouwen is al helemaal noodzakelijk als de problematiek zich heeft opgestapeld en er daarbij ook sprake is van bijvoorbeeld een vechtscheiding, een straatverbod of huiselijk geweld. Niet leuk, maar altijd is onze instelling: wat kan ik betekenen? We signaleren natuurlijk wel en geven belangrijke dingen buiten onze geheimhoudingsplicht door aan de coördinator van Kind aan huis. Soms is het allerbelangrijkste dat wij in dat moeilijke gezin blijven, erger voorkomen en ‘de deur openhouden’. Ik ben zelf sociaal pedagogisch hulpverlener. Ik ben weer op zoek naar een betaalde baan, maar in de tussentijd maak ik mij nuttig met dit vrijwilligerswerk dat mijn eigenwaarde voedt en me ook aanvullende werkervaring geeft.”

De eerste die mij probeert te begrijpen

Elly: “Ik ga wekelijks ongeveer twee uur naar ‘mijn’ gezinnen, zeker in het begin. Elke zes weken heb ik een voortgangsgesprek met de coördinator van Kind aan huis. Natuurlijk kan ik die ook altijd tussentijds raadplegen. Het mooiste compliment kreeg ik van een moeder. Zelf was ze er recent achter gekomen dat ze binnen het autistisch spectrum zit, maar ook haar twee kinderen en man kampen met adhd, asperger of klassiek autisme. Mijn bezoeken daar bestonden vooral uit twee uur lang luisteren naar deze vrouw. ‘Spuien om te overleven’, zo noemde zij dat. ‘Door de dingen die jij vraagt en zegt heb ik het gevoel dat je de eerste bent die mij probeert te begrijpen.’ Dat vind ik een groot compliment. Ik heb ook veel bewondering voor de vechtlust van een gezin uit Syrië, die binnen korte tijd al Nederlands spraken en een netwerk van vrienden en kennissen opbouwden. Ik heb ze een eindje op weg mogen helpen, en besef dankzij hen weer hoe goed ik het eigenlijk heb.”

Voorkomen dat problemen verergeren

Frenk: “Je moet incasseringsvermogen hebben. Bij sommige gezinnen sta je met regelmaat voor een gesloten deur. Afspraken maken is dus wel essentieel. En soms een uitdaging, haha. Niet elk traject wordt een succes, dat moet je incalculeren. Het is ook belangrijk dat je je rol als vrijwilliger bewaakt en enige afstand bewaart. Maar we geven niet snel op. Leidraad is dat we een gezin een jaar lang helpen. Maar bij één gezin kom ik nu al bijna twee jaar. Als we daarmee kunnen voorkomen dat de problematiek niet erger wordt, dan is er al veel gewonnen. Dit is bijvoorbeeld een gezin die beu is van de zoveelste hulpverlener. Ik ben als vrijwilliger uit de buurt veel minder ‘bedreigend’ en kom makkelijker binnen. Ik houd het lijntje intact en probeer te voorkomen dat de situatie verergert. Zodra zo’n gezin in de anonimiteit verdwijnt kan de situatie ontsporen. Zo voorkomt Kind aan huis al 15 jaar lang dat er zwaardere en duurdere zorg moet worden ingezet.”
 

Aanmelden voor Kind aan huis

Kind aan huis geeft een steuntje in de rug aan gezinnen met minimaal 1 kind of jongere onder de 18. Je kunt jouw gezin aanmelden met een mail naar: kindaanhuis@juzt.nl of via het CJG, consultatiebureau of de basisschool van je kind. Na de aanmelding nemen we contact op voor een kennismakingsgesprek.